Aan de ene voet van de Berg ligt Maastricht, aan de andere het intieme Valkenburg.

En in een maan rondom de hoeve het leuke en vriendelijke dorp – Berg – waar we ons meteen thuis voelen. Voor de rest omringd door het rustieke Bemelen en Houthem, Vilt en Terblijt.

En de meest fantastische en veelzijdige natuur overal om ons heen. Paardjes aan de voorkant, een groeve rechts en links. Steile afdalingen naar Bemelen en Houthem.  Akkerland, holle wegen, bossen, waterpoelen. Mergelgrotten en de idyllische geul bijna in de achtertuin.

De carré-hoeve wordt een plek waar mensen kunnen verblijven in heel bijzondere suites. 

We noemen ze ook niet zomaar suites maar SuiteLofts. Spreek uit als SweetLofts!

Ons verhaal

We hebben 3 jaar lang verhuisd in eigen boerderij.

Tussen de steigers, de lekkende daken en de diepe sleuven gemanoeuvreerd om dit een plek te maken om met jullie te delen.

We zijn blijven genieten van de verschillende uilen op onze daken, de ooievaar die hier een nacht parmantig stond, de vleermuizen die steeds rondfladderen of hun winterslaapje doen in de mergel. En we genieten nog steeds. Van het proces, nieuwe plannen en ideeën. Van de prachtige
zonsondergangen, de mooie natuur om ons heen, de stilte.

En van hoe we het doen; onze eigen veerkracht en ons doorzettingsvermogen.

We wonen op een plateau met om ons heen dalen en heuvels. Wandelen, fietsen, mountainbiken, paardrijden. Het kan er allemaal. Of gewoon naar die heerlijke geheime eetplekje of koffieplekjes verscholen in bossen of velden. We verklappen ze graag. Het stadse leven aan de voeten van onze hoeve. En culinaire hoogstandjes, gewoon in de buurt, met een reis om te genieten door velden en over bijna verlaten wegen.

2 Jaar later -een paar maanden caravan tussendoor- banjer je nog steeds van je tijdelijke blokhutten in tractor stallingen naar de badkamer en toilet in de aardappelschuur. Door de regen, de plateau-wind, de vrieskou en de sneeuwbuien. Ja natuurlijk, ook strakblauwe hemels.

Maar in je optimisme zie je steeds die beelden in je hoofd. Hoe het wordt. En zelfgemaakte beelden van het proces herinneren je dat je nog steeds goed bezig bent. En je beseft je hoeveel meer het is. En hoe anders de dingen lopen.

Verzetten heeft geen zin. Go with te flow.  Aimée zou zeggen; surf mee op de golven.

En golfjes zijn er, soms vloedgolven. Materiaalkosten die de pan uit reizen…marktplaats als alternatief. Vleermuizen die overwinteren in de mergelwanden ….altijd wel een andere stal, schuur of woning die aangepakt kan worden. De vleermuis mag zijn bedje houden en de wekkers houden we ver van ze vandaan. Ook de blinde bij en de hommel mogen hun winterslaapje voortzetten. En de zwaluwen en roodstaartjes die ieder jaar de nestjes weten terug te vinden (-YES!-), ze krijgen alle ruimte en tijd. We schuiven weer. En dat doen we ook voor de vakmensen die net zo flexibel zijn in het laten uitkomen van hun planning als wij flexibel zijn in het begrip en aanpassen.

En dan is het doorzetten in balans met je eigen werk, je gezin en al je eigen bouwuren, omdat je veel zelf wilt doen en in eigen beheer.

Wat fijn is het met het terugzien van de beelden dat je iets echt heel moois neerzet. En waar alle inspiratie en creatie straks een plek kan krijgen. Voor ons en heel veel anderen.

Wat is het mooi om een stukje erfgoed weer nieuw leven in te mogen blazen. Een up-to-date toekomst. Met de natuur (materialen, beesten en omgeving), de tijd en mensen samen.

Oh wat fijn. Nog effe! (zei hij optimistisch).
Met dank aan de traagheid, de natuur, je bouwteam en zeker je gezin.